امروز : 24 آذر 1397 - 09:05 |بسم الله الرحمن الرحیم"اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَفِي كُلِّ سَاعَةٍ وَلِيّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلًا وَ عَيْناً حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِيهَا طَوِيلا"
مقاله:جوانان، شادي و نشاط
لینک ثابت       تعداد بازدید : 2506 بار       تاریخ انتشار : 7 بهمن 1391 ساعت 09:05

بهرام رشیدی نیا

سراسر جهان هستي مملو از مواهبي است كه همه سرور انگيز و شادي آورند. پروردگار هستي بخش جهان را پر از زيبايي آفريده است. پديده هاي گيتي به گونه اي طراحي شده اند كه موجب شادي و نشاط مي شوند. بهار پرطراوت با شكوفه هاي دل انگيز، قطره هاي شبنم عشق فروچكيده بر برگهاي ظريف گل، بوستانها و چمن زارهاي معطر، چشمه هاي زلال و آبشارهاي فوران زده از دل كوه، طبيعت پرنشاط و پويا و زميني كه پراز نعمت هاي بي كران الهي است.
شادي ريشه درنوع نگرش فرد به جهان پيرامون دارد و برخاسته از آرامش خاطر، خوشنودي و مسرت از نعمت هاي الهي است. ياد خدا آرام بخش دلهاست و بهترين شادي بخش قلبها. همچنانكه امام (ره) مي فرمايند: « مؤمن خوف و حزني ندارد جز از مبداء متعال» با تقرب به ذات « الرحمن الرحيم» بي شك شادي حقيقي را خواهيم يافت. منشاء عدم نشاط دردنيا دوري از باورهاي اعتقادي و دلبستگي به متعلقات دنيوي است. « آنچه را نپايد دلبستگي را نشايد.»
اسلام به عنوان ختم اديان و كامل ترين دين، شادي و نشاط مؤمن را تحسين و تأييد كرده است. در سوره اعراف آيه 32 پروردگار متعال با برشمردن مواهب و نعمت هاي خويش، بهره مندي از آنها را حق بندگان خود مي داند. نعمت هايي كه برخورداري از آنها موجب شادي و نشاط حقيقي انسان مي شود:«بگو اي پيغمبر! چه كسي حرام كرده است زينت و آرايش و زيبايي هايي را كه خداوند از درون طبيعت، براي بندگانش بيرون كشيده؛ چه كسي حرام كرده است روزی هاي پاك و مواهب پاك را. بگو: اين مواهب پاك و اين زيبايي ها براي مردم با ايمان در همين زندگي دنيا و در زندگي جاويد آخرت قرارداده شده است.» و همچنين حضرت رسول اكرم (ص) مي فرمايند: « مؤمن شوخ و شاداب است.» ( تحف العقول، ص 49)
انسان شاهكار مخلوقات روي زمين است. محبت قادر متعال در بي همانندي ما تأثير گذارترين ميراث ابدي بشريت است و چه دليلي بهتر از اين براي شادي، پويايي و تحرك و پرورش استعدادهاي بي كران الهي كه در اعماق وجود ما نهفته شده اند.
بايد عشق را در درون خود پرورش دهيم و با « عشق ورزيدن به خود» و به « هم نوع خود» و به همه مخلوقات پروردگار، سرشار از محبت و آرامش، در مسير تعالي، شادي حقيقي را در آغوش گيريم. «محبت به خود» و به « هم نوع خود» ما را بر خودمان مسلط مي سازد. جهان و بشريت تجلي زيبا دوستي پروردگار است. با عشق به زيبايي هاي الهي به آرامش مي رسيم. با چشم هاي زيبا همه چيز زيبا ديده مي شود و شادي و نشاط، رابطه عاشقانه انسان است با موهبت هاي زيبنده الهي. رابطه محبت آميز ماست با خودمان و با انسانهاي پيرامون خودمان.
شادي، نشاط و تحرك، به جوان روحيه مثبت انديشي مي دهد و نگرش مثبت قدرت شگفت انگيزي در مقابله با امواج منفي و نا اميدي دارد. با خود صادق باشيم و بدانيم كه صداقت و شناخت صادقانه از خود نخستين بخش از كتاب موفقيت است و پديد آورنده انديشه مثبت و منشاء انرژي موفقيت آوري كه بشريت را به سرچشمه شادي متعالي مي رساند.
شادي، نشاط و پويايي بايد عادت ما شود. براي شاد زيستن بايد آموخته هاي خود را به عادت در زندگي تبديل نماييم و اين جمله را مد نظر قرار دهيم كه: زندگي، بازتاب عادت هاي ماست نه صرفاً بازتاب آموخته هاي ما. مرحوم آيت ا... بهجت در اين زمينه خطاب به جواناني كه از او توصيه و راهنمايي زندگي مي خواستند گفت: آنچه كه آموخته ايد و ميدانيد را عملي كنيد و حركت نماييد. آنچه را كه نمي دانيد در طي مسير روشن خواهد شد. آيت ا... بهجت برتحرك تأكيد مي كند. تحرك با هرآنچه تاكنون آموخته ايد. ضرب المثل معروف « نابرده رنج گنج ميسر نمي شود» را همه ما شنيده ايم. چه بسيار جواناني كه رنج آموختن را برده اند اما تمامي آموزه ها و روش هاي يادگرفته شده را براي زندگي شاد و آرامش را در زير خروارها زنگار در ذهنشان مدفون ساخته اند و به كار نمي بندند. بايد بدانيم عملي كردن آموزه هاي شایسته، مي تواند به شادي و نشاط و تحولي شگرف در زندگي بينجامد.
شادي و نشاط در گرو تكرار كردارهاي نيك و پيشگيري از تكرار خطاهاست. اگر يكبار خطايي را مرتكب شويم شايد به بهانه ندانستن آنرا توجيه كنيم اما براي تكرار آن چه بهانه اي مقبول است. اگر عوامل پيدايش خطاها و اشتباهات مكرر خود را نيابيم و با جديت و تحرك لازم در صدد دور كردن آنها از خود برنياييم، بايد منتظر تكرار شديد تر همان اشتباهات و خطاها باشيم.
اگر بدنبال شادي و نشاط جوانان هستيم، بايد موانع ريشه اي اين هدف را بررسي و رفع نماييم و به جاي پرداختن به معلولي چون: مواد مخدر، طلاق، ازدواج ديرهنگام، خودكشي، عرفان هاي كاذب و ... علت پيدايش آنها را تحليل كنيم.
مي گويند روزي رهگذري حكيم گذرش به دياري از مردمان كوته فكر رسيد. در آن ديار و در اطراف رودي، غواصان و شناگران زيادي را ديد كه آماده و گوش به زنگ هستند كه به محض شنيدن صداي كمك از رودخانه پر تلاطم، در آب بپرند و به نجات مردم بروند. رهگذر پرسيد: چرا اينهمه آدم در اين نقطه درحال غرق شدن هستند. يكي از شناگران آن ديار جواب داد كه: روي آن پل در بالادست رودخانه جواني كم عقل ايستاده و گاه و بي گاه رهگذري را از روي پل به رودخانه هل مي دهد. اين نجات غريق ها براي اين جمع شده اند كه عابران نگون بخت كه به آب پرتاب مي شوند را نجات دهند. حكيم، مبهوت كم عقلي اهالي آن ديار گفت: چرا جلوي آن جوان بي عقل را نمي گيرند كه چنين آشفتگي را براي اين سرزمين به بار آورده است. و حكايت ما درتكرار اعداد و ارقام معضلات اجتماعي از جمله طلاق، خودكشي و ... حكايت همان ديار است. شادي و نشاط و گسترش روحيه پويايي و تحرك راه علاج بسياري از آسيب هاي اجتماعي جوانان است ولي ما همچنان در پايين دست پل زندگي، نجات غريق شادي و نشاط فراموش شده جوانان هستيم و انگشت تحير بر لب كه چرا آمار طلاق روبه تزايد است. فرهنگ كار را چه شده و بسيار چراهاي ديگر.
دوري از نشاط و تحرك، « انعطاف ناپذيري» را به همراه مي آورد. ريشه بسياري از عدم موفقيت هاي افراد در روابط و مناسبات اجتماعي و همچنين خانوادگي فرد ناشي از « نداشتن صبر» و« انعطاف ناپذيري» است. خشم و عصبانيت سمي است كه بين «روح» ما و « شادي و شادماني» فرسنگ ها فاصله مي اندازد. اگر بپذيريم كه در هنگام عصبانيت خود را كنترل كنيم و كمتر عصبانيت خود را نشان بدهيم، به تدريج راههاي ديگري را جايگزين خشم خواهيم نمود. وقتي در موقعيتي قرار مي گيريم كه با خواست، ميل، سليقه و عقيده ما سازگار نيست ممكن است واكنشي تند وعصبانيتي زودگذر، دهها جمله خشم آگين را به دهان و زبانمان بياورد. اندكي صبر كردن در بروز عصبانيت و گفتن اين نكته به خود كه: بعداً براي جواب دادن و عكس العمل فرصت هست، پس كمي صبر كن! موجب فروكش كردن واكنش تند و عصبانيت زودگذر مي شود. در اين شرايط و با گذشت لحظاتي كوتاه از كنترل خشم، اغلب اوقات در مي يابيم كه آن موضوع، ارزش دادن پاسخ و واكنش را نداشته است. فراموش نكنيم قرار نيست شادي و نشاط ما در گرو اين باشد كه سرشت و رفتار همه انسانها مطابق ميل ما قرار گيرد. اغلب اوقات لازم است افراد را همانگونه كه هستند بپذيريم و اين واقعيت به عنوان مصداق« انعطاف پذيري » عامل مهمي در شادي دروني ماست. ما وقتي در مقابل كوهي از مخالفت ها، تفاوت در سليقه ها و عقايد قرار مي گيريم مي توانيم يكي از اين دو راه را انتخاب كنيم: راه اول اينكه در هر قدم، بر سر راهمان كوهها را منفجر كنيم و راه را باز نماييم كه در اين مسير هم وقت بسياري صرف برداشتن كوهها مي شود و هم اينكه ممكن است كوهها خود بر سرمان آوار شوند و از رفتن باز بمانيم. راه دوم كه عاقلانه تر و منطقي تر است اينكه مانند يك جوي آب، بي سر و صدا و هياهو، بهترين راه عبور از آن مانع را بيابيم و مانع را دور بزنيم. انعطاف پذيري، بهترين تدبير در پشت سرگذاشتن موانع با كمترين هزينه و بيشترين استفاده از فرصت هاست.
عامل ديگر در دوري جوانان از شادي و نشاط، فراموش كردن توانمندي هاي خويش است. جوانان اگر بدنبال خواندن آواز كس ديگري باشد و با گام هاي ديگران طي مسير نمايد، هرگز به گنج وجود خويش راه نخواهد برد. شادي و نشاط واقعي و بيشترين رضايت از زندگي هنگامي است كه ما صداي يگانه و پر گهر وجود خويش را بشناسيم و با گام هاي استوار به قابليت هاي وجود خود دست يابيم.
زبان شكر گزار داشته باشيم. زندگي ما مرهون الطاف پروردگار مهربان است. زماني مي توانيم شاد و با نشاط باشيم كه به آنچه برخورداريم شكرگزار پروردگار شويم. بيشتر برآنچه كه داريم تمركز كنيم. با روحيه مثبت و شادي، آنچه كه نداريم بدست خواهد آمد.
راه علاج آسيب هاي اجتماعي، برنامه ريزي براي شادابي، نشاط، پويايي و تحرك جوانان است. جوانان را با همه ويژگي هايشان بپذيريم. جوانان، داشته هاي ما هستند حتي اگر مطابق ميل و سليقه ما نباشند. براي داشتن اين نسل جوان، شكرگزار درگاه الهي باشيم. با صداقت همراه جوانان شويم، صداقت، پاكي و زيبايي خود راه را به درون جوانان ما خواهد جست.